Jak wykazały szczegółowe badania zjawisko samowzbudzenia generatorów zachodzi dopiero w przypadku czysto pojemnościowego obciążenia, stanowiącego 15 - 30% obciążenia podstawowego. Wystąpienie zjawiska przy pełnym wzbudzeniu generatora lub generatorów powoduje powstanie podskoku napięcia na jego zaciskach do wartości około 50% większej od napięcia znamionowego. Naturalnie zadziała wtedy natychmiast regulator napięcia, ograniczając wysokość podskoku napięcia do wartości mniej więcej o 30% większej od znamionowej, jeśli nie zastosowano specjalnych środków umożliwiających zwiększenie zakresu regulacji. Zwiększenie zakresu regulacji ma niestety tę ujemną stronę, że na skutek silnego zmniejszenia wzbudzenia maszyn, mogą wystąpić kołysania mocy w układzie, co z kolei może spowodować utratę synchronizmu przez poszczególne zespoły. Najlepszą metodą prowadzącą do uniknięcia samowzbudzenia maszyn synchronicznych jest rozczłonkowanie ogólnej mocy pojemnościowej na baterie o małej mocy (pożądane również z innych względów). Wtedy przy nagłym odłączeniu części układu sieciowego na przykład przy zwarciu zostaje również odłączona część baterii kondensatorów. Baterie umieszczone bezpośrednio na szynach elektrowni nie powinny być większe od 15 - 30% mocy pozornej generatorów w danej siłowni.